Follow by Email

Wednesday, 11 April 2018

ටිප් එක




"මෙයාට ඉතිං කොහේ ගියත් සත්ත්ව කරුණාව වැඩියිනේ? ඒ මනුස්සයා කලේ එයාගේ රස්සාව"

"ඒ වුණාට බලන්න කෝ ඒ ළමයා හරි උනන්දුවෙන් කිසිම පැකිලීමක් වාරාවක්  නැතිව, ඔක්කොම වැඩ තනියෙන් කරන්න බෑ වගේ හැඟීමක් නැතිව  අපට සලකපු හැටි? ...... මම නම් හරි ආසයි එහෙම හිතලා වැඩ කරන අයට.."

මේ සාකච්චාව ඇතිවුණේ අපේ නෝනයි මායි අතර  පසුගිය පාසැල් නිවාඩු කාලේ දවසක.

අපි ඒ නිවාඩුවට තස්මේනියාවේ සංචාරයකට ඇවිත් හිටියේ.

කතාවට අදාල සිද්ධිය ඉතා කුඩා එකක් වුණත් ඔබ අප සැමට  සිතන්නට යමක් එහි ඇති නිසා කියන්න ඕනි කියලා හිතුවා.

මේ වෙනකොට අපි හිටියේ තස්මේනියාවේ උල්වස්ටර්න්  කියන නගරයේ.

ඊට පසුදා උදෙන්ම මෙල්බන් බලා පිටත්වන ස්පිරිට් ඔෆ් තස්මේනියා ෆෙරී එකේ ආපහු එන්න එන ගමනේ.

මොටෙල් එකක නැවතිලා ඉන්න අතරේ  රාත්‍රී කෑම ගන්න තැනක් හොයමින් ඇවිදින ගමන් .

"මෙහේ ශ්‍රී ලන්කන් හරි ඉන්දියන් හරි රෙස්ටූරන්ට් එකක් නැද්ද දන්නේ නෑ. "

කියමින් මම නිම්මි සහ සුපුන් සමඟ නගරයේ වීදී දිගේ ඇවිදිනවා.

"තාත්තා අපි යමු චයිනීස් එකකට "

සුපුන් තමන්ගේ ප්‍රියතම කෑම චයිනීස් නුඩ්ල්ස් හෝ ෆ්‍රයිඩ් රයිස් ගැන හිතමින්ද කොහෙදෝ මට චයිනීස් කඩ ගැන කියනවා.

"මෙන්න මෙයාට ඉතිං අර ඩිම් සිම් සූප් එකයි , නුඩ්ල්ස් එකයි ගැන මතක් වෙලා අරබලන්න කියන කොටත් තොලකට ලෙවකනවා මෙයා" නිම්මී අපේ පුත්‍රයා ගේ චයිනීස් කෑමට ඇති ලොල්බව මට නැවතත් මතක් කර දුන්නා.

"හරි හරි ඊලඟට අහුවෙන චයිනීස් එකට යමු එහෙනම්  ලංකාවේ වගේමයි මෙහෙත් චීනේවත් නැතිව ඇති මෙච්චර චයිනීස් රෙස්ටුරන්ට්ස්"

පුතා විතරක් නෙවෙයි අම්මත් ප්‍රයිඩ් රයිස් වගේ කෑම ගන්න කැමති බව දන්නා මම ඒ අදහසට එකඟ වුණා.

ඔහොම කතාකර කර යද්දී පාර අයිනේ චයිනීස් කඩයක් දැකපු අපේ සුපුන් කඩිමුඩියේ ඒ පැත්තට ඇදුනා. ඒ පිටිපස්සෙන් අපි දෙන්නත් ඒ භෝජනශාලාව වෙත ඇදුනේ ඉබේටමයි.

රෙස්ටුරන්ට් එක චයිනීස් එකක් වුවත් එයට ගොඩවදින අමුත්තන් පිළිගන්නටත් ඔවුන් හට රාත්‍රී ආහාරයට ගත හැකි දේවල් අඩංගු මෙනු පත දෙන්නටත් සිටියේ  සුදු ජාතික තරුණියක්

"කෑම මෙහෙදි අර ගන්නද ? එහෙම නැත්නම් අරගෙන යන්නද? "


අපව පිළිගනිමින් කලමණාකාරි මේසයේ සිටි ඒ සුදු  තරුණිය ඇසුවා.

"අපි මෙහෙදිම කෑම ගන්නවා ."

 ඉදිරියට පැනපු සුපුන් උත්තර දුන්නා.

අලංකාරව මේස රෙදි ආදිය දමා සකසා තිබු මේසයක් වෙත අප කැඳවා ගෙන ගියේ ඒ  තරුණ කළමනාකාරිනිය විසින්මයි.

ලා කොල පැහැති අත් දිග කමිසයකින් සහ කළු කලිසමකින් සැරසී සිටි ඇය වෙතින් දිස්වූයේ දඟකාර ඔසී තරුණියකගේ පෙනුමට වඩා අපට හුරු පුරුදු ලාංකික තරුණියකගේ හැඩරුවක්.

ඒ නිසාමදෝ ඇය කරන කියන දේවල් දෙස ඉතා උවමනාවෙන් බලා සිටින්නට අප තිදෙනාම පෙළඹුණා කිව්වොත් නිවැරදියි.

අප යන විටත් එහි මේස කිහිපයකම රාත්‍රි ආහාරය ගන්නට එහි පැමිණි කණ්ඩායම් දක්නට ලැබුණා. ටික වෙලාවකින් අප සිටි මේසය වෙත පැමිණි ඇය අප තිදෙනාට වතුර වීදුරු තුනක් සහ වතුර බෝතලයක් ලබා දුන්නා .

නිම්මී සහ සුපුන් මෙනූ එකේ අකුරක් නෑර සාකච්චා කරන අතර වතුර වීදුරුවක් තොලගාමින් මම වටපිටාව දෙස නෙත් යොමුකලා.

අපේ කතානායිකාව ඉතා හුරුබුහුටි කඩිසර කෙනෙක් බව වටහා ගන්නට  මට ගතවූයේ ඉතාම සුලු වේලාවක්.

රෙස්ටූරන්ට් එක ඇතුලේ සිදුවන සියලු කටයුතු දෙස හොඳින් බලා සිටි මට වරෙක ඇය  ටේක් අවේ ඔඩර් එකක් දෙමින් එන දුරකතන ඇමතුමකට පිළිතුරු දෙන හැටිත්  ඒ අතර තුර කුස්සියෙන් එන සීනු හඬ දෙස සවන් යොමා සිට පිළියෙල කර අවසන් වූ කෑම අදාල මේස වෙත ගෙන එන හැටිත්   හොඳින් දැකගත හැකි වුණා.

අප මෙන්ම තවත් මේස කිහිපයකම කෑම ගන්නට පැමිණි පිරිස් රැඳී සිටියත් සියලු දෙනාටම  අදාල සත්කාර කිරිමට සිටියේ මේ තරුණිය පමණයි.

ඉතා සිනාමුසු මුහුණින් අමුත්තන්ට සංග්‍රහ කල ඈ වරෙක ඉඳුල් වූ පිඟන් ගොඩක් අත් දෙකේම රඳවා ගෙන කුස්සිය වෙත යනවා.

තවත් වරෙක කුස්සියේ සිට සකස් කර දුන් ටේක් අවේ කෑම පෙට්ටි ටිකක් අදාල පාරිභෝගිකයා වෙත ගෙන යනවා.

ඒ අතරේ අප සිටි මේස වලට පැමිණ ඒවායේ  ඇති උවමනා එපාකම් ගැන හොයනවා.


"මොනාද අනේ ඔයා ඔච්චර උවමනාවෙන් බලා ඉන්නේ ?  "

"අර බලන්නකෝ අර කෙල්ල කරන වැඩ ගොඩ?

මුළු හෝටලේම වැඩ ටික තනියම කරන්නේ එයානේ ?

අපේ එකෙක් එහෙමනම් මේ වෙනකොට එහෙන් මෙහෙන් ඇඹරෙන්න අරන් වැඩ වැඩියි කියලා."

"එහෙම තමයි මෙහේ අය වැඩ නම් වැඩ මොන රස්සව කලත් ආයි වාරාවට වැඩ නෑනේ? "

"ආ  ඔය කියන්නේ ඕගොල්ලන්ගේ වැඩ පොළේ අය ගැනනේ ?

මම ඒ වුණාට මේ ළමයාගේ මොකක් හරි විශේෂයක් දකිනවා. "

"ඒ කිව්වේ?"

"එහෙම මත් නෙමෙයි මට පෙණෙන විදිහට මේ ලමයා හරි ආශාවෙන් වගේම හරි උනන්දුවකින් වැඩ කරන කෙනෙක්.

තමන් කරන රස්සාව ගැන අභිමානයක් ඇතුව වැඩ කරන කෙනෙක්.

මම නම් හරි කැමතියි එහෙම වැඩ කරන අයට මොන රටේ , මොන ජාතියේ වුණත් මෙහෙම මිනිස්සු හින්ද තමයි ආයතන , ව්‍යාපාර වගේම පොදුවේ ගත්තම රටක් වුණත් දියුණු වෙන්නේ."

"ඔන්න ඔන්න පුතා තාත්තා කෑම කන්න ආපු තැනත් බණ කියන්න ගත්තා.

ඉස්සෙල්ලා චයිනීස් කඩ වලට එන්න බෑ කියපු මිනිහා දැන් කඩේ දාලා යන එකක් නෑ වගේ."

කතාවෙන් කතාවෙන් අපේ රාත්‍රී කෑම වේලත් සම්පුර්ණ වුණා . කට්ටිය දැන් එළියට යන්නයි ලෑස්තිය.
මම බිල ගෙවන්නම් නිම්මී වීසා කාඩ් එකත් අරන් කවුන්ටරය වෙත ගියා.

ඇය බිල ගෙව්වේත් අපේ කතානායිකාව වෙතටමයි.

මේ අතරේ සුපුන් මට යමක් පෙන්වනවා.   TIPS කියලා ලියූ වීදුරු බෝතලයක් ඇයගේ කවුන්ටරය අසල මේසයේ කොනකට වෙන්නට තියලා තිබුණා.

"මට මේකට කීයක් හරි දාන්නමයි හිතෙන්නේ"  මම කටහඬ අවදි කලා.

"හා හා මෙයාගේ සත්ත කරුණාව වැඩි වෙලා මෙන්න.

ඔන්න ඔහේ කීයක් හරි දාන්න තියෙන්නේ. "

මම මුදල් පසුම්බිය ඇද එහි තිබූ ඩොලර් දහයේ කොළයක්  බෝතලයතුලට දැම්මා.

 ඒ වෙනකොට එහි තිබුණේ ඩොලරයේ සහ ශත පණහේ කාසි කිහිපයක් පමණයි.

රෙස්ටුරන්ට් එකෙන් එළියට පැමිණි අප තිදෙනා නැවතත් අපේ වාහනය දෙසට යන ගමන්. මෙතෙක් වේලා වැඩි කතා බහක් නැතිව සිටිසුපුන් තම හඬ අවදි කලා.

"තාත්තා .... මෙහේ මිනිස්සු ටිප් එකට දෙන්නේ ඩොලරයක් හරි දෙකක් හරි.  ඔයා දහයක්ම දුන්නනේ ? "

"හරි හරි පුතා  මම ඒ ක දන්නනවා

ඒ අක්කා හරි උවමනාවෙන් වැඩ කරනවනේ .

ඒක දැකලා තමයි මට ටිකක්වැඩි පුර දෙන්න හිතුණේ".


Monday, 29 January 2018

රියැදුරු කීර්ති බණ්ඩාර මතකද?



පසුගිය ඔක්තෝබර් මාසයේ පළමුවෙනිදා හපුතලේ බෙරගල පල්ලමේදී අනතුරට පත් බස් රථය ඔබට මතකද? එහි රියැදුරු කීර්ති බණ්ඩාර මහතා බසයේ ගමන් කල සියළුම මගීන් ගේ පණ බේරාදෙන්න තමනගේ ජීවිතය කැපකලා .
ඔහු මිය ගිහින් මාස තුනක් ගතවුණේ ජනවාරි මාසේ පළමුවෙනිදා . ඒ වෙනුවෙන් දානමය පිංකමක් ඔහුගේ ඌව කොස්ගම නිවසේදී පැවැත්වුණා.

කීර්ති ගේ පාසැල් යන වයසේ සිටින දරු දෙදෙනා ( පුතා මෙවර අපොස සා. පෙළ ලියනවා , දුව දෙක වසරේ ) වෙනුවෙන් උපකාර කරන්නැයි කියා මා ලියූ බ්ලොග් ලිපියට සැලකිය යුතු ප්‍රතිචාරයක්  ලැබුණා ( කීර්තිගෙ බිරිඳ විජය නිල්මිණි මහත්මියගේ  ගිණුමට රුපියල් ලක්ෂයකට ආසන්න මුදලක් එක් කර තිබුණා අපේ හිතවතුන් විසින්) .

ඔහු තම නිවස ගොඩ නගන්නට ගත් බැංකු ණයක් තිබෙනවා රුපියල් ලක්ෂ අටක  එහි මාසික වාරිකය රුපියල් 16000 ක් . නිල්මිණි මහත්මිය අප එකතුකර දුන් මුදලෙන් රුපියල් 50000 ක් ඒ ණය පියවීමට යොදාගෙන තිබෙනවා.  ඉතිරි මුදල් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට යොදාගන්නා අතරේ.

මෙතෙක් කීර්ති සිදු කල පරාර්තකාමි ක්‍රියාව අගය කරනු වස් සුළු හෝ උදව්වක් කල නොහැකිවූ ඔබටයි මේ අවස්ථාව.

බැංකු ණය වාරියකය ගෙවන්නට නිල්මිණි මහත්මියට සහයවෙමු. පහත සඳහන් බැංකු ගිණුමට මුදල් බැර කරලා..


ගිණුමේ නම:  T.M. P.W. Nilmini Tennakoon

බැංකු ශාඛාව: ලංකා බැංකුව, හල්දුම්මුල්ල


ගිණුම් අංකය: 81720917

ඌව කොස්ගම කියන්නේ දුෂ්කර ගම්මානයක්  . එහි සිට බදුල්ල-කොළඹ පාරට කිලෝමීටර් පහක් පමණ දුරයි. කීර්තිගේ මරණයෙන් පසු ගමට ගිය බස් එක නැවතිලා. දැන් ගමේ අය ( නිල්මිණි  මහත්මියද ඇතුලුව) කොහේ හරි යන්න නම් මේ කිලෝමීටර් පහ ත්‍රී වීලර් එකක යායුතුයි රුපියල් 350 ක් ගෙවලා . ඒ නිසා අත්‍යවශ්‍ය කාරණයකට හැර කෙනෙක් පාරට එන්නේ නෑ

Friday, 26 January 2018

බණ්ඩාරවෙල පූනාගලින් බිහිවු සැබෑ මානවහිතවාදියා සෙල්වා ( කිට්නන් සෙල්වරාජ්)



සෙල්වා හෙවත් කිට්නන් සෙල්වරාජ් අපට හමුවන්නේ පසුගිය වතාවේ අප ලංකාවට පැමිණ සිටි අතරයි.  බදුල්ලේ පැවති පොත් බෙදා දීමේ උත්සවයකදී මා අසලට පැමිණි සෙල්වා ඊට දින කිහිපයකට පෙර අප දෙදෙනා දුරකතනයෙන්  සම්බන්ධ වූ බව මට මතක් කර දුන්නේය . ඒ නිම්මිලා ගේ අම්මාගේ උදව්වට ඔහු දන්නා කෙනෙක් සම්බන්ධ කරදීම සම්බන්ධයෙන් සිදු කල දුරකතන සංවාදයක් ගැනයි.

ආරෝහ පරිණාහ දේහයකින් යුත්  සෙල්වා කොයි වෙලේත් සිනහ මුසු මුහුණින් සිටින  අයෙකි.   සෙල්වා යමෙක් හා කතා කල සැණින්  ඔහු හෝ ඇය තම වසඟයට ගන්නට සමත්කම් ඇත්තෙකි.

ඌව පළාතේ සිටින මෙවැනිම තවත් චරිතයක් වන්නේ අප හිත මිතුරු සමන්ත විද්‍යරත්නයන් බව මම ඔබට මෙයට කලින් පවසා ඇත්තෙමි.

සෙල්වා හඳුන්වා දිය හැකි අනෙක් හොඳම ක්‍රමය වන්නේ  සමන්ත විද්‍යාරත්නගේ ද්‍රවිඩ භාෂාව කතාකරන අනුවර්තනයක් ලෙසයි.
ඌවේ සිංහල කතා කරන පිරිස අතර සමන්තට ඇති ලෙංගතු කම  හා කැමැත්තට සමාන ලෙංගතු කමක් ඌවේ ද්‍රවිඩ භාෂාව කතා කරන පිරිස අතර සෙල්වාට හිමිව තිබේ.

ඒ ඔහුගේ ප්‍රියමනාප භාවයත්, චතුර කථිකත්වයත්  අසා සිටින්නන්ගේ සිත් ඇදබැඳ තබා ගනිමින් තම පණිවිඩය ඔවුන් වෙත ගෙනයන්නට ඇති හැකියාවත් නිසාය.

සෙල්වා ගැන මේ මෑතක අප ඇසූ කතා දෙකකින් ඔහුගේ මේ ගුණාංග පිලිබඳ  ඔබ අපට හොඳ අදහසක් ලබාගත හැකියැයි සිතුණි.


පළමු කතාව:

 මේ වනවිට බණ්ඩාරවෙල අපේ ගම් ප්‍රදේශයේ නිතරම කතාවෙන මාතෘකාවක් තිබේ . ඒ උමා ඔය බහුකාර්ය ව්‍යාපෘතිය සහ ඒ හේතුවෙන් බණ්ඩාරවෙල සහ අවට ගම්මාන වලට  සිදු වී ඇති අලාභහානි ගැනයි.

ව්‍යාපෘතියෙන් පළාතට සිදුවිය හැකි හානි ගැන ජනතාව දැනුවත් කල කණ්ඩායමට සෙල්වාද ඇතුලත් වී සිටින්නේ ඔහු හා සමන්ත විද්‍යාරත්නයන්  එකම වර්ගයේ අදහස් දරන්නන්ද වන නිසයි.

සමන්තලා සිංහල බසින් ජනතාව දැනුවත් කරද්දී උමා ඔයේ ඇති අනිසි බලපෑම් ගැන මුස්ලිම් සහ ද්‍රවිඩ ජනතාව දැනුවත් කිරීමට සෙල්වා ගෙන් සෑහෙන කාර්ය භාරයක් සිදු වූ බව නොරහසකි.

මේ ඒ බව සනාථ කෙරුණු එක් අවස්ථාවකි.

පසු ගියදිනෙක අපේ ගම් පළාතේ උමා ඔය බහුවිනාශකාරී ව්‍යාපෘතියට එරෙහි ජනතා පෙරමුණෙන් ඉදිරිපත් කල ස්වාධීන කණ්ඩායම චන්ද ව්‍යාපාර කටයුතු කරමින් සිටියේය.


මේ කියන අවස්තාවේ ඔවුන් අපේ ගමට යාබද තේ වත්තේ ද්‍රවිඩ කම්කරු කාන්තාවන් දැනුවත් කරන්නට පැමිණ සිටියහ.  පළාතේ චන්ද අපේක්ෂිකා සුජීවා රත්නසිංහ සහ තව පිරිසක් සමඟ ඒ සඳහා පැමිණ සිටියේ අපේ කථානායක සෙල්වරාජ් ය.

සුජීවා උමාඔය ව්‍යාපෘතිය නිසා හානියටපත් නිවාස, ඉඩම් ආදියට වන්දි ලබාගත හැකි ආකාරය ආදිය ගැන වතුකරයේ ජනතාව දැනුවත් කලාය. ඊලඟට එලැඹුණේ සෙල්වාගේ වාරයයි




සෙල්වා කතාව පටන් ගත් තැන සිටම වතු ජනතාවගේ අවුරුදු 150 ක් පැරණි අතීතයේ සිට අද දක්වා ඔවුන් විඳිනා දුක් ගැහැට වෙත ඔවුන්ගේ අවධානය යොමු කලේය. එතෙක් මෙතෙක් පරම්පරා තුනක් හතරක් රට වෙනුවෙන් තම ශ්‍රමය වැගිරූ වතුකරයේ ජනයාට තවමත් බොන්නට වතුර, සනීපාරක්ෂක පහසුකම් වෙනුවෙන් වැසිකිළියක් තනාගන්නට වත් ඉඩකඩක් වත් සපයා දෙන්නට අපොහොසත්වු පාලකයින් ගැන කතා කලේය..


සෙල්වාගේම වචන වලින් කිව්වොත් "ශුද්ධ දෙමළෙන්"  තම ජනයා වැටී ඇති දුක්බර තත්ත්වය ඔවුන්ට පහදා දුන්නේය.

පැයක් එකහමාරක් නොසෙල්වී සෙල්වාගේ පැහැදිලි කිරිමට සවන්දුන් කම්කරු කාන්තාවෝ සෙල්වා වට කර ගත්හ

"අපි මෙච්චර කාලයක් මුට්ටි කාසි දිදී පාර්ලිමෙන්තු යවපු තොන්ඩමන් ලා , සච්චිලා අපි ගැන් බැලුවේ නෑ .. අපිට මේ වගේ අපේජීවිත වල හැබෑ තත්ත්වේ පැහැදිලි කලෙත් නෑ. අපේ චන්ද අරන් එයාලා හැදුනා විතරයි"

"අපි මේ පාර ඔයාලාට චන්දේ දෙනවා.. චන්දෙන් පස්සේ අපේ ගෙවල් වල එන්න ."

ඔවුන් සෙල්වාට ආරාධනා කලහ.

ටික දිනකට පසු අයිස්ලෙබි වතුයායේ පහළ ලැයිම් පේලියේ ඉන්න මල්ලී කෙනෙක් සමඟ සෙල්වා පැමිණි රැස්වීම ගැන කතා කලෙමි.

 "අප්පා සෙල්වා අන්නෙයි මාර කථිකයා . වත්තේ කට්ටිය කියනවා ඒ ගොල්ලෝ ජීවිතේ පළමුවෙනි වතාවට තමයි ඒ තරම් උනන්දුවෙන් දේශපාලකයෙක් කතාකරන හැටි බලන් හිටියේ කියලා.

ඒ විතරක් යැ එක අම්මා කෙනෙක් සෙල්වා ගේ අත අල්ලාගෙන කතා කර කර හිටියා පුතා ඔයාලා වගේ මිනිස්සු තමයි අපිට ඕනෑ අපි ගැන ආණ්ඩුවට කියන්න, අපි වෙනුවෙන් පෙනී හිටින්න   කියලා"

යැයි ඒ මල්ලී මා හා පැවසුවෙ සෙල්වා එදා පැමිණි සියලු වතු කම්කරු කාන්තාවන්ගේ පැහැදීමට ලක්වූ බවයි.




දෙවන කතාව ඊලඟ කොටසින්


පසු සටහන: කිට්නන් සෙල්වරාජ් සමස්ත ලංකා වතු කම්කරු සංගමයේ සභාපති වරයා වන අතර මෙවර ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයට හල්දුම්මුල්ල ප්‍රදේශයේ කණ්ඩායම් නායකයා ලෙස ඉදිරිපත් වී සිටි.

Sunday, 31 December 2017

ලංකාව හදන්නේ කොහොමද ? (දහතුන් වියැති ශ්‍රී ලංකික ළමයෙකුගේ යෝජනාවක්)


ලැබුවාවූ 2018 වසර අපේ හිතවතුන් සියළු දෙනාගේම සිතුම පැතුම් සඵල වන යහපත් වසරක් වේවායි පතමු.

ඊයේ හවස ලැබුණු ආරංචියක් නිසා ගමේ සිදුවූ පොඩි දේශපාලන අලකලංචියක් ගැන ලියන්නට සිදුවුණා . එහි පළවූ කමෙන්ටුවක්  මේ සිදුවිම මගේ සිහියට නැගෙන්නට හේතුවක් වුණා.

එදා  2017 ජනවාරි මුලම දවසක්. ඊට දින කිහිපයකට පෙර ලංකාවට  ලඟා වූ අපි කෑගල්ලේ සිට බණ්ඩාරවෙල දක්වා යමින් සිටින මොහොතක්.

මම  මාසික කුළියකට මලිකි එකෙන් ගත හොණ්ඩා වෙස්ල් එක මගේ වගේ එලවන ගමන්.

අපේ සුපුන්  එහා පැත්තේ නිම්මි පිටිපස්සේ.

අපේ වාහනේ නුවර සිට රන්දෙණිගල පාරෙන් ඇවිත් බදුල්ල  හරහා බණ්ඩාරවෙලට එන ගමන්.

කෑගල්ලේ සිටම පාර දෙපස ඇති ගස්වැල්,  කඩපිල් , හරකබාන , කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ , එහාට මෙහාට දුවන බල්ලෝ බළල්ලු දෙස බලමින් එන  අපේ සුපුන්  යමක් කියන්නට මෙන් සුදානම් වුයේ  ඇල්ල ප්‍රාදේශීය සභාවට අයත්   හෙල හල්පේ හරියේදී.

මාත් එක්ක දිගටම කතා බස් එකේ ආපු ඔහු වැදගත් කියා කිව හැකි  යමක් කියපු එක අවස්ථාවක් නිසා මේ සිද්ධිය මට හොඳට මතකයි.

අප මෙන් නොව තමා  පසු කර යන  ජීව , අජීව වස්තු ගැන ඉතා හොඳ කල්පනාවකින් ගමන් කල ඔහු  මෙය අප දෙදෙනාටවත් කිව යුතුයි කියා සිතන්නට ඇති.

රට හදන හැටි 

"පුතා මොකෝ කල්පනාව ඔස්ට්‍රේලියාව වගේ නෙවෙයි ලංකාව හරි ලස්සනයි නේද ? " 

විමතියෙන් මෙන් වට පිට සිදුවන හැමදේම නිරීක්ෂණය කරනා සුපුන් ගෙන් මම ඇසුවේ ඔහුගේ කට අවුස්සා ගන්නා රිසියෙන්.

"ලංකාව හොඳයි . හරි ලස්සනයි  හැබැයි පොඩි වැඩ ටිකක් තියෙනවා කරන්න "

අපේ ලොක්කා දේශනාව පටන් ගත්තා .

"හරි හරි කියමුකෝ බලන්න මොනාද කරන්න ඕනේ කියලා ? " නිම්මි පිටිපස්සේ ඉඳන් කතාවට එකතුවුණා.

" මේ පාරේ හැමතැනම කුණු දාන එකයි,  හරක් පාරට එවන එකයි නවත්තලා පාරේ එහාට  මෙහාට දුවන බල්ලෝ පූසෝ ගෙවල් වල තියාගන්න ක්‍රමයක් හැදුවානම් ලංකාව මීටත් වඩා ලස්සණයි"

මගේ වාහනය හෙල හල්පේ හරියෙන් යද්දී සුපුන් තම ගම නගරය හදන යෝජනා මාලාවෙන් කොටසක්  අප දෙදෙනා හමුවේ තැබුවේ එලෙසයි. 




'A Distant View of Cape Woolamai' - Acrylic Artwork